Zeven ton

Standard

Heel even dacht ik dat ik weer in Amsterdam was. Toen ik een huis op de Lange Nieuwstraat te koop zag staan voor €695.000. Met een woonoppervlakte van 118 vierkante meter.

Dat is net een vierkante meter kleiner dan mijn eigen onlangs aangekochte woning aan de rand van Lombok. Maar voor dat geld had ik mijn oude appartement in Amsterdam er nog makkelijk bij kunnen kopen.

‘In Museumkwartier, het meest geliefde gedeelte van onze binnenstad, komt binnenkort dit karakteristieke en uiterst sfeervolle stadshuis beschikbaar’, beschrijft de makelaar op Funda.

Het staat al wel drie maanden te koop en de oorspronkelijke vraagprijs was €725.000. Waar een makelaar in Amsterdam vlak voor de Open Huizen Dag van morgen een promotiefilmpje verspreidde dat wel een 1 april grap moet zijn, gooien ze in Utrecht de prijs gewoon €30.000 omlaag.

‘De huidige eigenaar heeft hier met heel veel plezier, meer dan twintig jaar gewoond. Met partner, met kinderen en de laatste jaren zelfs met een aantrekkelijke B en B op de tweede verdieping. Dit laatste zorgde voor tal van leuke ontmoetingen en maakte het daarnaast ook financieel aantrekkelijk.’

Zou de eigenaar gescheiden zijn? Waarom gaat hij of zij weg? Op de foto’s zie ik een wat scheef huis waarbij je direct na binnenkomst tegen een vleugel van licht gekleurd hout aanloopt. Overal slingeren partituren en op een van de foto’s is een kat bovenop een muziekstuk in beeld gesprongen. Er hangen veel jassen aan de kapstok. Misschien toch niet gescheiden. Of een volgeboekt B en B.

De eerste verdieping is vrij kaal. Een klein kamertje met een soort van Perzisch tapijt en een smal bureau. Een slaapkamer waar net een tweepersoons bed in past en een IKEA kledingkast waar nog een mouw tussen de deuren uitsteekt. Dan een grijs-witte badkamer van niks, met een douche in het bad.

Helemaal bovenin wordt het gezelliger. Weer een bed, nu met romantische, wollen sprei. Bosje bloemen op tafel. Originele houten balken die volgens de makelaar uit de vijftiende of zeventiende eeuw dateren. En een rekje aan de muur met foldertjes van toeristische trekpleisters in de buurt.

Is dat dan allemaal bijna zeven ton waard? Lijkt mij niet. Maar ik ga morgen tijdens de Open Huizen Dag denk ik toch even kijken. Want dan zijn de bewoners er meestal ook. En daar ben ik toch het meest nieuwsgierig naar. Een huis heb ik al.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s